MARCELINA PAWLIŃSKA
POWIERZCHNIE BLISKOŚCI
Cykl portretów wykonany na materiale natychmiastowym bada fizyczność fotografii jako obrazu i procesu. Każde zdjęcie powstało w wyniku poszukiwania relacji między światłem, aparatem i ciałem modela. Materiał fotograficzny staje się tu nie tylko nośnikiem obrazu, lecz także zapisem działania i czasu.
Powtarzalny frontalny kadr pozwala skupić uwagę na indywidualnych cechach twarzy. Światło wydobywa strukturę anatomiczną, podkreślając napięcia skóry, spojrzenie oraz ślady upływu czasu. Psychologiczny wymiar portretów ujawnia się poprzez bezpośrednią obecność ciała i materialność samej fotografii.
